Kapitan Wojciech Jacobson otrzymał nagrodę Super Kolosa za całokształt dokonań i wybitny wkład w rozwój polskiego żeglarstwa. Statuetkę odbierze 13 marca podczas Gali w Gdyni.



87-letni kapitan Jacobson to dla polskich żeglarzy instytucja i wzór do naśladowania. Z rodziny o żeglarskich tradycjach, choć z wykształcenia chemik to z powołania również żeglarz. Począwszy od 1949 roku przepłynął ponad 260 tysięcy mil morskich, przybijając w trakcie swoich licznych rejsów do wybrzeży wszystkich kontynentów oprócz Antarktydy. Czterokrotnie odwiedzał Wyspę Wielkanocną, przepłynął też Cieśninę Magellana. Od 1965 roku kapitan jachtowy. Brał udział w pierwszej fazie rejsu Ludomira Mączki dookoła świata.

Z Mączką żeglował także w latach osiemdziesiątych – najpierw wzdłuż wybrzeży Ameryki Południowej, potem do Europy, a następnie z Francji do Kolumbii Brytyjskiej. W latach 1985–1988 uczestniczył w zorganizowanej przez Janusza Kurbiela próbie pierwszego przepłynięcia Przejścia Północno-Zachodniego małym jachtem z zachodu na wschód (z Pacyfiku na Atlantyk). W roku 1988, przejmując od Kurbiela prowadzenie jachtu, wspólnie z Mączką doprowadził przedsięwzięcie do końca. Dwaj żeglarze, którzy jako jedyni uczestniczyli we wszystkich fazach tej kilkuletniej wyprawy, przygotowując się do jej kolejnych etapów, blisko pół roku spędzili w wioskach Inuitów.

W trakcie swojej długoletniej przygody z żeglarstwem uczestniczył w licznych regatach, rejsach szkoleniowych, wyprawach i zlotach. Pływał zarówno na jachtach mieczowych, balastowych jak i na dużych żaglowcach. Jako instruktor prowadził szkolenia na kursach, obozach i w trakcie rejsów. Szkolił również obcokrajowców w Centralnym Ośrodku w Trzebieży, a także podczas pobytu w Libii oraz na pokładach żaglowców „Pogoria” i „Concordia”.

Kapitan Wojciech Jacobson ma w swoim dorobku wiele nagród i wyróżnień związanych z żeglarstwem. Srebrny Sekstant otrzymał dwukrotnie (w latach 1985 i 1988, za drugim razem wspólnie z Januszem Kurbielem i Ludomirem Mączką), uhonorowano go także nagrodą Grotmaszta Bractwa Kaphornowców (1989) oraz medalem Derek Zavitz Memorial Award (1998) przyznawanym przez kanadyjskich studentów osobom, których postawa uznana została za godną naśladowania. W 2010 roku otrzymał Nagrodę Conrada i Topór Bojowy Chwały Mórz Bractwa Wybrzeża. Jest również członkiem Bractwa Wybrzeża oraz członkiem honorowym Polskiego Związku Żeglarstwa i Akademickiego Związku Sportowego.