Żeglarstwo lodowe, jak wskazuje sama nazwa, jest uprawiane na zamarzniętych zbiornikach wodnych. Jednostki używane na uprawiania tej dyscypliny sportu nazywane są bojerami lub ślizgami lodowymi. Poruszają się one po zamarzniętej tafli wody na płozach.




Początki żeglarstwa lodowego sięgają XVII wieku. Pierwsze bojery były stosowane w Holandii do transportu towarów i ludzi. Pod koniec XVIII wieku ślizgi pojawiły się w Ameryce Północnej. Tam też w 1790 roku powstał prawdopodobnie pierwszy na świecie rekreacyjny ślizg. W XIX wieku żeglarstwo lodowe pojawiło się w krajach nadbałtyckich. W 1928 roku została założona Europejska Unia Żeglarstwa Lodowego, którą stworzyły Niemcy, Litwa, Łotwa i Estonia. W 1935 dołączyła do niej także Polska.

Kolebką polskiego żeglarstwa lodowego stały się Chojnice. Współczesne żeglarstwo lodowe związane jest z pojawieniem się amerykańskiego ślizgu lodowego klasy DN, którego nazwa jest skrótem od gazety Detroit News. Obecnie DN jest najpopularniejszym rodzajem bojera używanym na całym świecie. Od lat polscy żeglarze sięgają po najwyższe trofea w tej klasie. Obecnie żeglarstwo lodowe, jako sport ekstremalny, przeżywa drugą młodość.